X
تبلیغات
بیت الاحزان من اینجاست ای دوست
بیت الاحزان من اینجاست ای دوست

                  

   و روضه خوان چه غریبانه میخواند :

محرّم شد و موسم گریه،از محضر امام زمان(عجّل الله فرجه الشّریف) عذر میخواهم،سادات مرا ببخشند

   و روضه خوان شروع کرد :

بسم ربّ الحسینعلیه السّلام

گوش و گوشواره ، سیلی و تازیانه ، آتش و دامن ، بازار کنیز فروشها

تیغ و حنجر و شرمندگی پدر ، گهواره و جای طفل خالی

اربا" اربا و شمشیر و تیغ و سنان ، پیکری چاک چاک از هجوم گرگهای بی صفت

آه ، خدای من !

   و در اینجا روضه خوان دو زانو نشست و خواند

   وعده ای داده ای و راهی دریا شده ای    خوش بحال لب اصغر که تو سقاّ شده ای

   به سجود آمده ای یا که عمودت زده اند    یا خجالت زده ای وه که چه زیبا شده ای

چشم و تیر و دست و شمشیر و مشک و آب

فرق سر بشکافت از ضرب عمود کین

ناله ای از سر جگر برخاست : برادر ! الآن انکسر ظهری

و دوباره بوی مادر پیچید و ماجرای درب و کوچه و مادری تنها

و روضه خوان بی تاب شد و نفس نفس افتاد و خواند:

          السّلام علی الشّیب الخضیب     السّلام علی الخدّ التّریب

نیزه ها را میدید و شمشیرها را که چگونه پی در پی بالا میروند و پایین

انگار فرو میروند و جایی را حفر میکنند

آیا کسی نیست چشمانش را ببندد که نبیند چشمان زینب را بگیرید

و افتاد بی معین و دیگر سر نداد "هل من ناصر ینصرنی" اش را

ایکاش کسی به بالینش بود تا تنها جان ندهد

نه! تو نه! نانجیب تورا نمیگویم

چه میبینم این چیست در دستان پلیدش

جرعهء آب است ؟! نه ولله ، خ.ن.ج.ر است

        پس ضربتی کزآن جگر مصطفی درید   بر حلق تشنهء خلف مرتضی زدند

شاهد ماجرا کیست مگر که اینچنین سر داده بنیّ بنیّ

در سوی دیگر در بالای تل

      بی اختیار نعرهء هذا حسین از او       سر زد چنانکه آتش از آن در جهان فتاد

      پس با زبان پر گله آن بضعهء بتول         رو در مدینه کرد که یا ایّها الرّسول

                         این کشتهء فتاده به هامون حسین تست  

                      وین صید دست و پا زده در خون حسین تست

   و روضه خوان سر به منبر زد و خون جاری شد از سرش اما هنوز میگوید:

و دیری نپاید که نیزه ها حامل شدند سرش را

و آه از دمی که لشکر اعدا نکرده شرم کردند رو به خیمهء سلطان کربلا

و اسارت و کند و زنجیر آنهم چه کسانی سلاله های فاطمه و علی

و کعب نی و تازیانه و زخم زبان

اندکی مانده به انتها چشم شور دریده و ناپاک و قدری جلوتر از اندک

بزم شراب و رأس حسین و تت طلا

و بازار برده ها و کنیزها

و خدای من ...

دیگر روضه خوان جان داد و مُرد

نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها|

                           

معبر پر از مین ، چاره ای نیست باید رد بشن

در اینجا ایدئولوژیهای روشنفکرانه(!) میگوید که باید مینها رو خنثی کرد

امّا نه فرصت هست و نه امکانات کافی

تمام ایدئولوژیهای روشنفکرانه درمانده و مضطر از حل این معمّا

اینجا باید چنین تفکراتی رو بوسید و کنار گذاشت

باید فرهنگ به داد برسد؛ فرهنگی از جنس عشق، ایثار، شهامت

(( یا حسینعلیه السّلام! ...تا دیر نشده رد بشین و برین اون ور معبر ))

باسینه و شکم و دست و پا و حتّی صورت چند مین رو پوشش داد و حائل شد

   

     اینجا نباید روشن فکر بود بلکه باید بینش و دلی روشن داشت

   

 

(( وای! اینجا سیم خاردار کشیدن،نمیشه قطعشون کرد عملیات لو میره ))

و باز هم ایدئولوژیهای بی خردانهء مثلا" روشنفکران امّا نادان :

((عملیاتcancel  ، باید برگردین...))

امّا نه ...

((یازهراسلام الله علیها! ... جان من که عزیزتر از بضعهء رسول نیست یالّا ردبشین))

و یک به یک پوتینها بدن رزمنده رو لمس میکنند و عبور میکنند

باز هم ایدئولوژی و روشنفکری درمانده و حیران و دست از پا درازتر

و عشق و ایثار فاتح میدان

           شهادت

یا اون رزمنده که با دستاش لولهء داغ تیربار رو حس میکنه امّا فقط میگه

" یا حسینعلیه السّلام ...! "

اینجاست که عشق حکم میکند نه عقل

برخلاف این تفکر غلط (( از روی عقل باید تصمیم عاشقانه گرفت ))

واقعا" هنر میخواهد این کارها تا منطق و ایدئولوژی

و چه قدر زیباست (( شهادت هنر مردان خداست ))

                                       


طرّه ای از موی دوست...

یا کاشف الکرب اکشف کربی یا عباس

1.وقتی یکی به چفیه یا پلاک و یا نام شهدا توهین میکنه دوست دارم فکّشو بیارم پایین امّا...

2.هشت روز مونده تا قرار بیقرارای عاشق صحن چشمای یار

3.اللّهم الرزقنی نوکری برای اباعبدالله الحسینعلیه السّلام

4.سنگ تورا به سینه زدن عزّت من است   نوکر همیشه تکیه به ارباب میکند

5.من همچنان محتاج دعای تک تکتون هستم

محل نظرات(... هیأتی)بعد از شعر جناب محتشم پس نظر یادتون نره 

   التماس دعا

                                 

                                   بند سوم از ترکیب بند جناب محتشم

                       کاش آن زمان سرادق گردون نگون شدی  

                        وین خرگه بلند ستون بی ستون شدی

                         کاش آن زمان درامدی از کوه تا به کوه     

                        سیل سیه که روی زمین نیلگون شدی

                         کاش آن زمان ز آه جهان سوز اهلبیت    

                       یک شعله برق خرمن گردون دون شدی

                       کاش آن زمان که پیکر او شد درون خاک  

                         جان جهانیان همه از تن برون شدی

                    کاش آن زمان که کشتی آل عبا شکست 

                         عالم تمام غرقهء دریای خون شدی  

                          آن انتقام گر نفتادی به روز حشر       

                        با این عمل معاملهء دهر چون شدی

                           آل نبی چو دست تظلّم برآورند       

                           ارکان عرش را به تلاطم درآورند

نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها|

                       این پستم تقدیم به عزیزترینم 

چقدر زیبایی تو ای همّت و هر که به تو اقتدا کرد به مانند تو زیبا شد

کاش من هم اقتدای به تو رو برمیگزیدم تا همچون برادرم همرنگ تو بودم

ولی صد افسوس که من مایهء شرمساری تو و همرنگانی از جنس برادرم هستم

خودت پاکم کن و در دلش جایم کن تا مرا هم امید شفاعتی باشد از سوی دوست

                       

دستت را به سوی ما که دراز نمیکنی پس لااقل دست دراز شدهء مرا رد نکن

         


طره ای از موی دوست...

خطبه نخونده هم تو داداش گل منی و نیازی به خطبه نیست

مطمئن باش یقه تو میگیرم تا شفاعتم کنی

من مال بدم که باید بیخ ریش صاحابش باشه عزیزم

هرکاری کردم نتونستم احساساتمو کنترل کنم و ریخت بیرون

کی بلده صیغه جاری کنه بسم الله؛ من که " قَبلتُ "

گهی زین به پشت و گهی باز هم زین به پشت

بعدی رو بخونین ، همونجا نظر بدین 

نوشته شده در سه شنبه هفدهم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها

  

   الیوم اکملتُ لکم دینکم و اتممتُ علیکم نعمتی و رضیتُ لکمُ الإسلام دیناً

  یا علی

همه دیدند که دستان رحمت در دستان خدا گره خورد

خطاب به همه گفت ((من کنتُ مولاه فهذا علیٌّ مولاه))

  

همه شنیدند این جمله را؛ حتّی اوّلی و دوّمیعلیهم الهاویه و ...

هر کس که در غدیر خم بود شنید

نزدیک به 12هزار نفر شاهد ماجرا بودند

زنها نیز بیعت کردند

ــ دستان خود را داخل کاسهء آب زدند و به علیعلیه السّلام اقتدا کردند ــ

چه قدر علیعلیه السّلام مظلوم بود

با دو نفر شاهد میشود حق را گرفت

امّا نتوانست با 12هزار شاهد، حقّش را بگیرد

دست خدا را همه دیدند که بالا رفت امّا همان دست را بستند

و دست بضعهء رسولصلی الله علیه و آله را شکستند

من معذرت میخواهم که جشن شما را به روضه مبدّل کردم

تقصیر من نیست تقصیر نامردانیست که اینچنین کردند با آل رسولعلیهم السّلام

وانگه سرادقی که ملک محرمش نبود  کندند از مدینه و در کربلا زدند

            

آه خدای من که در غدیر دست علی بالا رفت و در کربلا قنداقهء علی

چه کردند با دست علیعلیه السّلام و چه نمودند با حنجر علیعلیه السّلام 

                 یل علی اصغر

بر اوّل و آخر همه شان لعنت خدا باد که اینچنین دل آل نبی را سوزانیدند

اللّهم العن اوّل ثمّ العن الثانی و الثالث و الرّابع اللهمّ العن یزید خامسا والعن ...

با من باشد میگویم خدا لعنت کند پیروان اینان را نیز

که خود را حق میدانند و ما را ناحق

اما ترس دارم رحمةٌ للعالمین، این نانجیبان و کافران را نیز شفیع شود

ترسم جزای قاتل او چون رقم زنند   یکباره بر جریدهء رحمت قلم زنند

امّا حرف دل که نه، درد دل بسیار است و نمیتوان گفت چیست

ولی کاش بعضیها که خود را حق میدانند این شعر را بخوانند

که این شعر بر لوح دلم حک شده

 تقدیم به ساحت مقدس امیرالمؤمنین علیعلیه السّلام 

                                 

                          فقط حیدر امیر المؤمنین است...

     شیعه هرگز غافل از الله نیست        شیعه تا دارد علی گمراه نیست

     شیعه بر درگاه حق رو کرده است     شیعه با عشق علی خو کرده است

     مرتضی مالک ملک دل است            بی ولایت هر عبادت باطل است

     شیعه پایش در مسیر اولیاست        شیعه آقایش علی مرتضی ست

     گر مؤذّن بی علی گوید اذان             مأذنه ویران شود بهتر از آن

     دل بدون عشق او افسرده است       مسجد بی ذکر حیدر مُرده است

     این حدیث دل بود تصنیف نیست        شیعه در محشر بلاتکلیف نیست

                        این حقیقت همچو کوکب منجلیست   

                        بعد پیغمبر فقط حق با علی ست

لعنة الله علی القوم الظّالمین...

هرچند وجود من براتون بالاترین عیدیه اما اینم عیدی من به شما

حدیثی از امیرالمؤنین علیعلیه السّلام

              اگر حرف زدن نقره باشد سکوت طلاست


طرّه ای از موی دوست...

الحمد لله الّذی جعلنا من المتمسّکین بولایة امیرالمؤمنین و الائمّةعلیهم السّلام

۱.کاش میشد از مناره های مسجدالنّبی و مسجدالحرام صوت (اشهد انّ علیّ ولیُّ الله)  را شنید

۲.یه مدّته که حالم از سنی ها بهم میخوره،دست خودم نیست

اما وحدت با اونا رو دوست ندارم، چون  " ما با زنازاده برادر نمیشویم "

۳.تو نمازاتون منو هم دعا کنید که بدجوری خرابم و محتاج به دعای محبّین و شیعیان

۴.دلم برای دوکوهه و شلمچه بدجوری تنگه مخصوصا غروب شلمچه پشت سیم خاردارای مرز

۵.باز هم مدد میگیرم از این ذکر یا کاشف الکرب اکشف کربی یا عباسعلیه السّلام 

۶.بیش از این از عهدم بر نیومد خوب بنویسم ایشالا امیرالمؤنینعلیه السّلام ببخشدم

۷.برای مشاهدهء بند دوم از ترکیب بند جناب محتشم برید سراغ ادامه مطلب

۸.در آخر؛ خداییش نظر بذارید تا بدونم کی میاد و کی میره

یا حق؛التماس دعا

                             دلم تنگه


:ادامه مطلب:
نوشته شده در شنبه چهاردهم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها|

                      استغفر الله الّذی لا اله الّا هو الحیّ القیّوم

                           الرّحمن الرّحیم ذوالجلال و الإکرام

                                   بدیع السّموات و الأرض

               من جمیع ظلمی و جرمی و إسرافی علی نفسی

                                          و أتوب علیه

                                 

*دلم برای دوکوهه تنگ شده ...

التماس دعا


طرّه ای از موی دوست...

دغدغهء سفر به کربلای ایران سراسر وجودمو از الآن گرفته

یعنی بازم شهدا منو با اینهمه رسوایی روسیاهی میخرن یا نه؟!

خدایا قسمتم کن با رفیقم برم به دیار عشق امّا قول میدم این بار آدم بشم و برنگردم

من نماز شب خون نیستم اما دعاتون میکنم شما هم دعام کنین

بازم از این ذکر مدد میگیرم تا شاید کارگشام بشه: یا کاشف الکرب الحسین اکشف کربی یا عباس

نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها

 

باز خواستم از جناب یل امّ البنینسلام الله علیها بنویسم

امّا هرکاری کردم نتونستم افکارم رو بنویسم

انگار اصلا" بنا نیست که بشه از جناب علمدار حرف زد یا نوشت

همه باید ساکت باشن و فقط به یادش بمیرن

آب دریا را اگر نتوان کشید   هم به قدر تشنگی باید چشید

 یا ساقی العطاشا

امّا چه زیباست این شعر که در مدح قمر منیر بنی هاشم ابالفضل العبّاسه

تقدیم به همهء ابالفضلیا

یوسف اگر هست خریدار توست         نرخی اگر هست به بازار توست

بردن دل از همهء اهلبیتعلیهم السّلام       کار کسی نیست فقط کار توست

هر که فقط خواب تو بیند به خواب        تـا ابـد الـدّهـر گـرفـتـار توست

هفت بهشتی که خدا گفته است        باغچه ای در پس دیوار توست

مـادر من داده مـرا دسـت تـو               گفته ابالفضلعلیه السّلامنگهدار توست

                             ذکر مدام دل من صبح و شام          

                              حضرت عبّاس علیک السّلام

ای پسر شیر خـداونـدگـار                  ای خم ابـروت خم زلـفـقـار

در صف صفّین،دلیر آنچنان                  روز به چشم همه شد شام تار

بازی در کودکیت بود و شد                 لشکری از بازی تو تار و مار

میمنه تا میسرهء شام بود                 یکسره در نالهء أین الفرار

گر بروی میمنه تا میسره                  کار سپاهی بشو یکسره

                            حضرت عبّاس علیک السّلام


طرّه ای از موی دوست...

یک:   یا کاشف الکرب اکشف کربی یا عباس

دو:     امروز چه روز پر خیر و برکتی بود،اولین باری بود که دوتا مجلس میرفتم

اونم در روز عرفه یه مجلس دعای عرفه و دیگری یه هیأت هفتگی

سه:   خواجه دشوارپسند است و مرا روی سیاه       ترسم از نوکری خویش رهایم سازد

چهار:  تو این مدت خیلی چیزا یاد گرفتم و خیلی چیزا یادم اومد که مدیون بانی اش هستم 

الوعده وفا برای دیدن و خوندن بند اول از ۱۲ بند جناب محتشم به ادامه مطلب برید

التماس دعا از همه


:ادامه مطلب:
نوشته شده در شنبه هفتم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها|

 

           یا حضرت مشکل گشا دستم به دامنت

 

گفتم از چشمانش بنویسم حیران ابروهای کمانش ماندم

گفتم از قد و قامت رشیدش بنویسم حیران دستان علم گیرش ماندم

گفتم از رزمش بنویسم به یاد بازی هایش با طفلان افتادم

خواستم بنویسم از شهامت و شجاعتش یاد خاکساریش به پای ارباب افتادم

از هرکجا که خواستم بنویسم در جایی دیگر مات ماندم و مبهوت و حیران

آخر؛      سایهء لطفش ندارد انتها       قامتی دارد از اینجا تا خدا

نهایت،قاصر شدم از توصیفش که چه بگویم در وصف یل امّ البنینسلام الله علیها

            در وصف تو این بس،که حسینعلیه السّلام گفته فدایت

 

از ساحل شهامتش تا کرانه های ادبش چه وسعتی دارد، عبّاسعلیه السّلام 

از گوشهء محراب ابرویش تا کمند زلف مشکینش عالمی است

پنجه های علم گیرش در لابلای گیسوان سه ساله چه ردّی بجای میگذارد

زانوان با صلابتش پیش اربابش چه قدر خم میشود

زبانم بند آمده از وصفش و فقط میتوانم با لکنت زبان اینها را بگویم

هیبت،ادب،صلابت،ترحم،حلم،مشک،سقّا،علم،بیرق،سخا،سیف،مهر

خلاصه؛       آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری

امّا بیشتر متحیر شدم که؛

تو و آن قدّ رشیدی که پر از طوبا بود 

                            در شگفتم که در این قبر چرا جا شده ای


طرّه ای از موی دوست...

یک:   یا کاشف الکرب اکشف کربی یا عبّاس

دو:    عبّاس؛ نه یک واژه، بگو یک دنیا ، یک عالم ، یک دریای بیکران و بی ساحل

سه:  بخدا هر بندی از 12بند محتشم چشمه ای از اشک و گریه است ؛

اگه خدا کمک کنه میخوام از پستای بعدی مهمونتون کنم به یک بند از این ترکیب بند پرسوز و اشک

چهار:  تا چند پست فقط جناب ابالفضل العبّاس

التماس دعا

 

نوشته شده در دوشنبه دوم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها|

 

من اصـغـرم و معنی سـرّالـلّـهـم            از درد دل خـلـق خـدا آگـاهـم

هر بزم عزای ماست درمانگاهی           من دکتر ششماهه درمانگاهم

                                                                                             مؤید

یا رب العالمین رخصت

چگونه از باب چنین باب الحوائجی داخل حرم الله نشوم

همانی که به من آبرو داد ، آبروداری آموخت

نوکری ام را امضاء نمود و نوکریم آموخت

از وقتی خودم را شناختم نوکری نوکرانش را کردم

زندگی ام را مدیون روضه های شهزاده علی اصغرم

       یا علی اصغر من همون نوکر ده سال پیشتم           

   تا خدا عمرم دهد مدیون این ششماهه ام

                                 نوکر و درمانده و مجنون این ششماهه ام

                              **********

" هل من معین " پدر،تا در فضای غربت بی انتهای کربلا پیچید

بیتاب شد و از گاهواره بیرون شد که:

هنوز "بی معین" نشدی که چنین بر نیزهء غریبی تکیه زنی

سرباز ششماهه ات آمادهء رزم است دریاب.

در آغوش گرم پدر رو بسوی سعادت

یا قوم! إن لم ترحمونی فارحموا هذا الصّغیر اما ترونه کیف یتلظّی عطشا

هنوز صدای حسین(ع) بلند نشده بود که ناگاه بر زانوان نشست

این خنجر است یا تیر که اینچنین ...

آه

ای فرات! حسرت لبهای علی را بکش

که چنین امواج تو را خمار لعل لب خود نهاد و عروج کرد

و حسین(ع) هنوز متحیر در لبخند علی

فنودی من الهواء دعْهُ یا حسین؛فان لم مرضعا" فی الجنّة

حسین(ع) جان! حجّکم مقبول و سعیکم مشکور

قربانی ات قبول باد انشاءالله

                       

                                                    امامزاده

بالا نشسته است که پیغمبرش کنند    کوچک ترین امام همین منبرش کنند

مثل امامزادهء شش ماهه می شود      عـمـّامـهء سیاه اگر بر سرش کنند

پـرواز می کنیم به سمت خدایشان       مـا را اگر دخـیـل ضـریـح پرش کنند

حقّش نبود در وسط خطبه خوانیش       یک تیر را روانهء آن حـنجـرش کنند

حالا که فـیـض از گل رویش نمیبرند       بهتر همانکه پیش همه پرپرش کنند

یک تیر ساده هم بخـدا خوب میبُرد         امّـا قـرار بود از این بـدتـرش کنند

رفت و تکان خالی گهواره را گذاشت     تا دلخوشی عاطفهء مادرش کنند

لطیفیان


سه نقطه ...

۱.نمیدونستم چه طور بنویسم که درخور شأن آقازاده باشه اما اینا فقط گوشه ای از حرفای دلم بود

۲.شعار نمیدم،واقعا نوکریم رو مدیون آقا علی اصغرعلیه السّلام هستم

۳.انشاءالله بحقّ باب الحوائج، امسال هم برات نوکریم رو بگیرم هرجور که خودشون میپسندن:

سینه زن.گریه کن.چای ریز.کفش جفت کن.میاندار.مدّاح و ... اما فقط نوکر

۴.اللّهم انشدک بدم المظلوم؛اللّهم اجعل عواقب امورنا خیرا

۵.التماس دعا

نوشته شده در یکشنبه یکم آذر 1388ساعت توسط استاد تنها|



كد قالب جدید قالب های پیچك